“O rural forma parte do adn galego, quero revalorizar a serra do suído, a miña orixe”

nnn Beto Luaces (Montevideo, 1969), fillo de emigrantes retornados, presenta “Vikus, un lugar afastado”, a terceira entrega dunha trioloxía adicada Vigo e á Serra do Suído, os dous escenarios vencellados coa súa historia. Licenciado en Filoloxía Galega e traballador da Administración de Xustiza, falou para os lectores de Atlántico da súa nova proposta literaria.

Con esta entrega acaba o proxecto de Vikus?

Comezou sendo un libro único e acabou en trioloxía. A miña intención é superala e xa traballo no cuarto libro. Agora terán que ser os lectores e a editorial os que digan se lles interesa.

Nestas tres novelas os personaxes foron medrando co paso do tempo. Onde se sitúan agora?

O primeiro libro foi un caos para todos. O resto dos protagonistas foron encauzando a súa vida, agás Peixoto que non se dá adaptado a súa nova realidade.

Mais nesta ocasión incorpora un veciño do Suído pouco coñecido e cunha vida apaixoante, Alfonso Graña. Que papel xoga?

Coñecido como o Rei dos Xíbaros. Foi un emigrante galego atípico, a súa vida xustificaría por si mesma unha película. Aquí aparece como un pano de fondo. A trama comeza cun achádego moi macabro nas ruínas da súa casa natal, de aí o título, un lugar afastado.

Unha vez máis bota man de Vigo como localización urbana. Que faciana da cidade parece no libro?

O Vigo das novelas de “Vikus” é o máis clásico, o máis urbano, as parroquias aparecen só como ubicación da casa familiar. No primeiro libro había unha reivindicación da arquitectura viguesa, magnífica, despois pasa a un segundo plano, aínda que segue presente.

Atópase esa revalorización do rural coa volta ao Suído. É unha ponte coa tradición?

A pandemia amosounos o importante que é a natureza. O rural forma parte do ADN de todo galego e dende o primeiro libro poño en valor a Serra do Suído, onde está a miña orixe.

Tódolos capítulos asignánse cunha letra do alfabeto pola que tamén comezan. Por que?

É unha brincadeira, un xogo que plantexo entre o escritor e o lector. Nas outras novelas tamén había 23 capítulos, un por cada letra, pola que se iniciaba.n