Ciclismo sin los extras

VUELTA A ESPAÑA

El Covid aisló a los ciclistas, los auxiliares y la organización como Serafín Martínez, ya que "estabas todo o día coa mesma xente"

JORGE CASTRO. vigo
Publicado: 09 nov 2020 - 01:10
José Teixeira ejerce de auxiliar en el equipo NTT, que se alojó en Coia.
José Teixeira ejerce de auxiliar en el equipo NTT, que se alojó en Coia.

nnn La Vuelta a España actual resultó difícil y con tensión. Aunque no tanto dentro del pelotón, pero sí para todos los elementos implicados en la carrera por la pandemia de coronavirus que se vive en todo el planeta y con especial incidencia en las últimas semanas en España. "O máis extraño foi estar sempre coa mesma xente. Non podías aproximarte ós equipos, nin á xente da organización que estaba con outras facetas ou con invitados. Sempre éramos os mesmos e, no hotel, igual", expresa el rosaleiro Serafín Martínez, que una temporada más fue el encargado de conducir el coche médico de la organización. Su puesto era especialmente sensible porque se encontraba con los médicos, que tienen que tratar a los ciclistas. "A verdade é que chegar a Madrid sen positivos ten moito mérito. Había a experiencia do Tour e do Giro, polo que todo o mundo tiña que ter especial coidado para evitar calquera contaxio", añade Martínez.

Una situación que también vivió José Teixeira, auxiliar del equipo sudafricano NTT. En su caso, reconoce que los más raro fue el hecho de "estar illado dou-tros equipos. Ó mellor estás no mesmo hotel e non podes ter contacto, é raro". Eso sí, en su caso, reconoció que "o que é a dinámica nosa de traballo non se modifica tanto. É certo que trocas a rutina porque tes que incorporar as medidas do protocolo sanitario, como a desinfección da camilla tras o paso de cada corredor ou estar máis atento á hixiene persoal, pero o traballo básico é o mesmo".

En todo caso, Teixeira y el resto de auxiliares sí tuvieron que cambiar ciertos aspectos y, en su caso, también al llegar a Galicia porque esos días "nun ano normal, para min nas etapas de aquí tiña que estar máis pendiente da familia e os amigos case que de traballar. Este ano foron xornadas totalmente normais, como en calquera outro punto de España".

No obstante, un detalle notable para Teixeira y Serafín Martínez fue la ausencia de público, tanto en las salidas, como en los ascensos o en las llegadas. "A carreira era un espectáculo na televisión, pero é necesario ese contacto co público que este ano non había. Non había xente nas subidas, nin nas salidas e nas chegadas algo, pero pouco", explica el auxiliar del NTT. "Era máis similar a unha proba amateur porque non había público nas salidas e moi pouco nas chegadas. Podía haber algún nas localidades de paso, pero pouco. O ambiente era moi apagado", describe Serafín Martínez, que observa todo el trazado tras el pelotón.

En su caso, añade que el propio director de la carrera, Javier Guillén, "era o que estaba máis encima nosa para manter todo o protocolo e as medidas de seguridade". Si la pandemia obligó a un esfuerzo extra, para el de O Rosal, hubo otras buenas noticias porque "dende que levo o coche médico da carreira, foi o ano con menos caídas con moita diferenza. Montonera soamente unha e despois algún que outro accidente de ciclistas, pero que foron pouca cousa".

Todo ello en un mes raro para el ciclismo, en un noviembre que también podía acarrerar problemas en el aspecto meteorológico, pero que "a verdade é que o tempo portouse ben. Salvo o día de Formigal, esquivamos bastante ben a choiva e a temperatura non foi baixa. Incluso en Galicia, que podías ter un temporal, e foron xornadas boas".n

Contenido patrocinado

stats